مرخصیم تموم شد... اولین روز کاری

سلام ، خوبی پسرم عزیز دلم  بعد از کلی دوندگی متاسفانه مرخصی نه ماه به من تعلق نگرفت چون من نیروی شرکتی دانشگاه بودم  و این سه ماه رو خود دانشگاه تقبل کرده و به من به دلیل شرکتی بودن تعلق نمیگیره خییلی ناراحتم . این چند وقت شب و روز فکرم شده بود چطوری تحمل کنم این دوری رو ...خیلی سخته

امروز روز اول کاری بود و اومدم سرکار  وقتی ازت جدا شدم حس بدی داشتم  انگار تکه ای از وجودم رو جا گذاشتم فکر میکردم دارم گناه بزرگی انجام میدم  که تو رو تنها گذاشتم ،  با اینکه کلی با همکارا خوش وبش داشتم و لی ته دلم یه غمی بود  غم دوری  تو  ، ساعت هم که هر ثانیه اش ساعتی میرفت جلو 

پسرم  منو ببخش امیدوارم  بتونی درک کنی که واقعا  چاره ای ندارم مامانی ، وضعیتمون طوری نیست که نرم سرکار ...

ساعت  یازده مامان زنگ زد گفت داری بی تابی میکنی ، باز هم خداروشکر که بابایی خونه بود و سریع آوردت  دانشگاه (آخه کار بابا شیفتیه و تقریبا چهار روز در هفته رو خونه است .) وقتی پریدی بغلم از خودم بدم اومد ، اینقدر مظلومانه چسبیدی بهم که گریه ام گرفت  ... تا ساعت یک و نیم که ساعت شیردهیم بود پیشم بودی و بعدش بابایی اومد دنبالموم اومدیم خونه